توضیحات

review محصول:

جووی ریممبر می

“مرا به یاد داشته باش ”
یکی از کارهای بسیار خوشبوی جووی و شاهکار دیگری از بانو زاروکیان.
عطری بسیار یونیک و خوشبو و جلب توجه کننده و همچنین تحریک کننده .
عطر با هل و برگاموت شروع میشه (در لحظه اسپری یک زنبق با عمر بسیار کوتاه وجود داره که سریع محو میشه) . هل اگر تمیز در بیاد واقعا گیراست در رایحه مخصوصا در اپنینگ . سریع تغییر نت میده و چای و شیر بهش اضافه میشه !:)) البته اشتباه نکنین این کار خوردنی نیست ولی یاداور خاطرات خوش هست حتی عالی برای ثبت خاطرات خوش .
وانیل و روایح چوبی هم در زمینه کار هستند وهرچی زمان میگذره پررنگ تر میشن.
عطر از نظر من ارزش خرید داره ولی سخت پوش هست مانند کارهای دیگر این برند ولی خوش بازخورد تر هست از کارهای دیگر برند.
ساختار عطر پیچیده هست و نیاز به تمرکز و زمان داره برای درک بهتر پس برای عموم توصیه نمیشه بدون تست خرید کنند ولی برای نیش باز که این تیپ روایح رو بپسنده ارزش بلایند بای داره . قطعا این کار به جدیت پرایوت نیست و صمیمانه تر هست .
موقعیتی که دوست دارم از این کار استفاده کنم در یک مسافرت برای ثبت خاطرات خوش و صمیمانه هست .
عالی است و باید به بانو احترام گذاشت بابت تمامی کارهاش .

برخی کلمات به خودیه خود زیبا هستند و حس خوبی رو وقتی میشنویم بهمون میدن . مانند محبت ، مهربانی ، درایت ، آرامش ، لذت و خوشی . متاسفانه روز بروز این موارد در زندگی ما میل به کم شدن داره و بخاطر شرایطی که همگی واقف هستیم مجالی برای ابراز و یا حتی دیدن این موارد نداریم . هر انسانی محبت ببینه ، مهربانی ببینه ، لحظات خوشی رو سپری کنه ناخودآگاهش آروم میشه و به یه رضایت نسبی میرسه . رضایتی که شاید این روزها خیلی خیلی کم داشته باشیم از خودمون . چنین مواردی در دنیای روایح هم جای دارند . روایحی از جنس محبت ، مهربانی ، آرامش ، خوشی و … . روایحی که شما رو برای لحظه ای دعوت میکنند به ارامش و رضایت نسبی . اینکه پاسخ بدیم به دعوتشون یا نه تعیین کننده اون آرامشیه که در ناخوداگاهمون شکل میگیره. این عطر برای بنده چنین معنی ای میده . عطری که شما رو دعوت میکنه به لحظات خوش ، به ارامش و محبت . به لحظه ای که شما اون رو در آینده ” به یاد خواهید داشت ” (Remember me ) .
4 فصل و و راحت پوش . خوش بازخورد و مهربون . ماندگاریش خیلی بالاست مخصوصا رو پوست و پخش متوسطی داره ولی ناامیدکننده نیست . مجددا درود بر بانو زاروکیان عزیز.

نوشته ی آقای امیرمحمد گندمی